Minder meesters in het onderwijs, vooral jongens die ADHD hebben, jongens die niet mee kunnen komen in de klas en voornamelijk meisjes op universiteiten en jongens bij het beroepsonderwijs.
Tegelijkertijd vooral mannen in topfuncties, maar dit gaat achteruit. De mannen in topfuncties zijn vooral 55+ en vrouwen staan te springen om deze functies te bekleden.

Hoe komt dit toch?

De eigenschappen van jongens hangen samen met het testosterongehalte. Dit hormoon zorgt ervoor dat jongens de strijd aangaan, over agressie kunnen beschikken, impulsief kunnen reageren en meer energie dan meisjes hebben. Dit uiten ze graag op een fysieke manier en houden daarom ook meer van doen dan denken. De rijping van de hersenen verloopt anders en ze zijn meer actiegericht dus minder relatiegericht. Ze leren door te experimenteren en doordat de taalontwikkeling anders en later verloopt dan bij meisjes is evalueren, zelfreflectie en praten over emoties vaak een hele grote opgave.

Dit merk ik ook in de klas, jongens hebben moeite in de kring, hebben meer beweging nodig, spelen het liefst soldaatje in de klas en als ik even de andere kant op kijk wordt de met liefde gebouwde camera spontaan een pistool en vallen mede klasgenoten bij bosjes dood op de grond.

Het opvoeden van jongens.

Jongens worden opgevoed in een vrouwenmaatschappij. Al vanaf de geboorte zijn ze omringd met vrouwen, beginnend bij de kraamhulp, dan de vrouwen in de kinderopvang, peuterspeelzaal en vervolgens op de basisschool. wij hebben weliswaar twee mannen op school werken, maar we zijn een uitzondering. Zeker hier op Curaçao zie ik weinig mannen in het onderwijs. Hiermee wordt de hele opvoeding vervrouwelijkt en krijgt een jongen soms pas in zijn pubertijd andere mannelijke rolmodellen dan een vader. Soms, want in veel gevallen worden veel kinderen alleen door hun moeder of oma opgevoed. En we weten het allemaal, vrouwen praten en praten en praten.

En jongens? Die doen. Dus die vrouwen vertellen aan die jongens, zit eens stil, luister eens naar me, waarom doe je zo? Want zij kunnen hier niet mee omgaan, dus laten ze zien aan die jongens dat hun jongetjesgedrag niet goed is.

Hoe ga je dan met jongens om?

Geef ze de ruimte, laat ze rennen, stuur ze naar buiten, laat ze dat pistool bouwen. Uitpraten? Heeft weinig zin, de meeste jongens zijn tijdens het gesprek al vergeten waar het ook alweer over ging. Geef ze kort en krachtig uitleg. Laat ze hun frustraties uiten, lichamelijk!

En wellicht durven jongens zichzelf dan weer wat meer te laten zien!